Jak diagnozuje się alergie?

W tym artykule pokrótce opiszemy, jakie rodzaje testów lekarze stosują do diagnozowania alergii.

Test skórny (SPT)

Punktowy test skórny (SPT) jest najczęstszym rodzajem testów alergicznych stosowanych przez lekarzy do diagnozowania alergie. Testy skórne mogą być najdokładniejszym i najtańszym sposobem potwierdzenia alergeny. SPT to prosty, bezpieczny i szybki test, który daje wyniki w ciągu 15-20 minut.

Zazwyczaj lekarze lub pielęgniarki wykonują punktowy test skórny na wewnętrznej stronie przedramienia, ale w niektórych przypadkach mogą również przeprowadzić go na innej części ciała, na przykład na plecach (niemowlęta/małe dzieci). Lekarz wybiera alergeny testowe po zbadaniu Ciebie. Można przetestować tylko 3 lub 4 lub do około 25 alergenów.

Najpierw lekarz lub pielęgniarka umieszcza na skórze niewielką kroplę ewentualnego alergenu. Następnie nakłuwają skórę lancetem przez kroplę. Jeśli jesteś wrażliwy na tę substancję, rozwiniesz zlokalizowaną reakcję alergiczną w postaci zaczerwienienia obrzęku (guz/bąbel) i swędzenia w miejscu badania w ciągu 15 minut. Zwykle im większy bąbel, tym większe prawdopodobieństwo uczulenia na alergen. SPT można przeprowadzić na wszystkich grupach wiekowych, w tym na niemowlętach.

Ważne jest, aby wiedzieć:

  • Dodatni wynik testu skórnego sam w sobie nie diagnozuje alergii.
  • Dodatni wynik testu skórnego nie pozwala przewidzieć ciężkości reakcji alergicznej.
  • Negatywny wynik testu skórnego zwykle oznacza, że ​​nie jesteś uczulony. Jednak negatywne reakcje mogą wystąpić również z innych powodów, na przykład; jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwhistaminowe lub leki blokujące działanie histaminy.

Aby lekarze mogli zdiagnozować alergie, pacjent musi zaprzestać przyjmowania leki przeciwhistaminowe i niektóre inne leki przed badaniem. Co więcej, pacjenci powinni przez 1 tydzień odstawić leki przeciwhistaminowe o długotrwałym działaniu (nie wywołujące senności); i krótko działające leki przeciwhistaminowe 48 godzin wcześniej. Wiele mieszanek na kaszel zawiera antyhistaminę; dlatego należy poinformować lekarza o wszelkich przyjmowanych lekach.

Śródskórny test skórny

Innym rodzajem testu, który lekarze często stosują do diagnozowania alergii, jest tak zwany śródskórny test skórny. Badanie polega na wstrzyknięciu w skórę niewielkiej ilości wyciągu alergenu za pomocą strzykawki i igły. Odczyt wykonuje się po 10-15 minutach oceniając powstały bąbel i zaczerwienienie. Lekarze mogą zastosować ten test, jeśli wyniki testów skórnych są ujemne, ale nadal podejrzewają, że masz alergię. Twój lekarz może użyć tego testu do diagnozowania alergii na lek lub jad. Testy skórne nie są w 100% dokładne. Niektórzy pacjenci mają pozytywne wyniki z substancjami, które tolerują bez objawów. W tym przypadku mówimy, że są po prostu uczuleni, ale nie uczuleni. W chwili obecnej istnieje bardzo niewiele wskazań do śródskórnych testów skórnych w kierunku alergii pokarmowej.

Alergiczny test płatkowy stosowany przez lekarzy do diagnozowania alergii

Test skórny alergii lub test skórny

Aby zdiagnozować alergie za pomocą alergicznego testu płatkowego, lekarz lub pielęgniarka umieszcza na skórze pleców kilka plastrów z różnymi substancjami (leki, składniki kosmetyczne, metale, gumy, żywność). Test określa, jaki alergen może powodować kontaktowe zapalenie skóry. Lekarz lub pielęgniarka usuwa plastry po 48 godzinach, ale ostateczny odczyt dokonuje się po 72-96 godzinach. Jeśli jesteś uczulony na substancję, powinieneś rozwinąć miejscową wysypkę. Liczba plastrów zależy od podejrzanych substancji, które lekarz chce zbadać. Poinformuj swojego lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Kortykosteroidy ogólnoustrojowe lub immunomodulatory mogą zmienić wyniki testu. Kąpiele i pocenie się mogą przesuwać plastry, więc bądź ostrożny.

badanie krwi

Testy krwi

Całkowite IgE w surowicy

Każdy ma immunoglobulinę E (IgE), przeciwciało zaangażowane w klasyczne reakcje alergiczne. Ten test mierzy wszystkie IgE we krwi. Test nie jest zbyt pomocny w diagnozowaniu alergii, ponieważ wiele innych stanów powoduje wysoki poziom IgE, takich jak niektóre infekcje pasożytnicze, infekcje bakteryjne lub wirusowe, choroby skóry, nowotwory złośliwe, grzyby,…. Niektóre osoby z wysokim całkowitym IgE nie rozwiną alergii; niektórzy ludzie z normalnym poziomem mogą nawet rozwinąć alergię. Poziomy IgE niekoniecznie odnoszą się do alergii pokarmowej. IgE całkowite w surowicy nie oznacza, że ​​pacjent jest uczulony na określoną substancję. Niezbędny jest pomiar swoistych IgE.

Specyficzne IgE

Podczas analizy krwi lekarz może zmierzyć całkowite IgE w surowicy, ale może również zmierzyć swoiste IgE. Specyficzne IgE to IgE skierowane przeciwko pojedynczemu alergenowi (np. pyłkowi traw, roztoczom kurzu domowego lub pokarmom takim jak orzeszki ziemne lub penicylina). Jeśli masz chorobę skóry lub przyjmujesz leki, które zakłócają testy skórne, można wykonać testy krwi z alergenami. Mogą być również stosowane u dzieci, które mogą nie tolerować testów skórnych. Twój lekarz pobierze próbkę krwi i wyśle ​​ją do laboratorium. Laboratorium dodaje alergen do próbki krwi, a następnie mierzy ilość przeciwciał wytwarzanych przez krew w celu zaatakowania alergenów.

Niektórzy ludzie mają tę specyficzną IgE, ale mogą tolerować tę substancję – na przykład mają specyficzne IgE przeciwko orzeszkom ziemnym, ale są w stanie jeść orzeszki ziemne bez reakcji. Są uczuleni, ale nie uczuleni. Niektórzy ludzie mają specyficzne IgE i reagują na substancję. Są uczuleni, a nie tylko uczuleni. Zwykle im wyższy poziom swoistych IgE, tym bardziej nasilone są objawy alergii. Istnieje kilka firm, które opracowały metody pomiaru swoistych IgE, a czasami analiza ta może otrzymać nazwy takie jak RAST, CAP, ELISA lub inne. Nie ma testu, który mógłby określić, jak poważna jest dla kogoś alergia.

Kapsułki

Test wyzwań żywieniowych

Ten test jest zwykle wykonywany z możliwymi lekami lub alergiami pokarmowymi. Czasami, nawet po wykonaniu nakłuć skórnych i badań krwi, alergolog nie jest w stanie postawić ostatecznej diagnozy. W takim przypadku lekarz zaleci wykonanie doustnego testu prowokacji pokarmowej (OFC), bardzo dokładnego testu diagnostycznego na alergię pokarmową. Podczas prowokacji pokarmowej alergolog karmi cię podejrzanym pokarmem w odmierzonych dawkach, zaczynając od bardzo małych ilości, które prawdopodobnie nie wywołają objawów. Po każdej dawce pacjent jest obserwowany przez pewien czas pod kątem jakichkolwiek oznak reakcji. Jeśli nie ma objawów, stopniowo będziesz otrzymywać coraz większe dawki. Jeśli wykażesz jakiekolwiek oznaki reakcji, wyzwanie żywieniowe zostanie przerwane.

W przypadku tego schematu większość reakcji jest łagodna, np. zaczerwienienie skóry lub pokrzywka, a ciężkie reakcje są rzadkie. W razie potrzeby otrzymasz leki, najczęściej antyhistaminowe, w celu złagodzenia objawów. Jeśli nie masz żadnych objawów, można wykluczyć alergię pokarmową. Jeśli badanie potwierdzi, że masz alergię pokarmową, Twój lekarz udzieli Ci informacji o technikach unikania jedzenia i/lub przepisze odpowiednie leki. Ten test może wywołać poważną reakcję. Prowokacja musi być przeprowadzona w placówce medycznej wyposażonej w sprzęt i personel, aby poradzić sobie z możliwymi reakcjami zagrażającymi życiu. Zespół medyczny będzie obserwował pacjenta pod kątem objawów przez kilka godzin po prowokacji. Przed testem prowokacji pokarmowej pacjenci muszą unikać podejrzanego pokarmu przez co najmniej 2 tygodnie. Wycofane są również regularne leki przeciwhistaminowe.

Istnieją trzy rodzaje wyzwań związanych z pokarmem doustnym:

Podwójnie ślepe, kontrolowane placebo wyzwanie żywieniowe (DBPCFC)

Double-Blind, Placebo-Controlled Food Challenge to „złoty standard” w diagnozowaniu alergii pokarmowej. Pacjent otrzymuje coraz większe dawki podejrzanego alergenu pokarmowego lub placebo. Podwójnie zaślepione oznacza, że ​​alergen i placebo wyglądają podobnie, ani ty, ani twój lekarz nie będziecie wiedzieć, który z nich otrzymujecie. Ten proces gwarantuje, że wyniki testów są absolutnie obiektywne.

Pojedyncza ślepa wyzwanie żywieniowe

W tym teście alergolog wie, czy otrzymujesz alergen, ale tak nie jest.

Wyzwanie Open Food

Zarówno Ty, jak i Twój lekarz wiecie, czy otrzymujesz alergen. W przypadku wyzwań dla niemowląt i małych dzieci nie jest konieczne chowanie jedzenia. Otwarte wyzwanie to standardowa procedura w tych grupach wiekowych.

pszczoła

Test użądlenia owadów

Lekarze stosują test użądlenia owadów u pacjentów z alergią na jad pszczół lub os, aby sprawdzić, czy leczenie było skuteczne. Jeśli pszczoła lub osa użądli cię, może to być irytujące i bolesne. Możesz zobaczyć czerwony guzek, który swędzi lub puchnie. Jeśli jednak jesteś uczulony na jad ukąszenia owada, możesz mieć poważniejszą reakcję, taką jak pokrzywka, obrzęk lub trudności w oddychaniu. Szczepionki immunoterapeutyczne/alergiczne służą do zmiany naturalnego przebiegu chorób alergicznych. W przypadku uczulenia na użądlenia owadów lekarze stosują szczepionki w celu wywołania tolerancji na jad pszczoły lub osy, dzięki czemu pacjent ma tylko miejscową reakcję w miejscu użądlenia, podobnie jak osoby bez alergii.

Zazwyczaj lekarze podają swoim alergikom szczepionki przeciw alergii przez trzy do pięciu lat. Po tym czasie lekarz może zasugerować wykonanie testu użądlenia owada, aby dowiedzieć się, czy pacjent jest tolerancyjny. Aby to zrobić, lekarz trzyma pszczołę lub osę na ramieniu pacjenta, aż owad użądli pacjenta. Następnie pacjent jest obserwowany, aby zobaczyć, czy pojawiają się objawy. W zależności od rodzaju i nasilenia objawów można ocenić skuteczność immunoterapii i zdecydować o jej kontynuacji lub przerwaniu.

Ogniste mrówki

Żądło ognistej mrówki

Nasilenie a Ognista Mrówka reakcja użądlenia różni się w zależności od osoby. Zwykłe zdarzenie polegające na użądleniu mrówek ognistych polega na użądleniu wielu mrówek ognistych. Dzieje się tak, ponieważ gdy kopiec mrówek ognistych zostanie zakłócony, reagują setki, a nawet tysiące mrówek ognistych. Ponadto każda mrówka może żądlić wielokrotnie. Prawie wszyscy ludzie użądleni przez mrówki ogniste rozwijają swędzący, zlokalizowany ul w miejscu użądlenia, który zwykle ustępuje w ciągu 30 do 60 minut. Następnie w ciągu czterech godzin pojawia się mały blister. Zwykle wydaje się, że po ośmiu do 24 godzinach wypełnia się ropną substancją. Jednak to, co widać, to naprawdę martwa tkanka, a pęcherz ma niewielkie szanse na zakażenie, dopóki nie zostanie otwarty. Po wygojeniu zmiany te mogą pozostawiać blizny.

Leczenie użądlenia przez mrówki ogniste ma na celu zapobieganie wtórnemu zakażeniu bakteryjnemu, do którego może dojść w przypadku zadrapania lub złamania krosty. Długotrwałe leczenie alergii na użądlenia mrówek ognistych nazywa się immunoterapią ekstraktem całego ciała, która obejmuje całe ciało mrówki, a nie tylko jad, jak w przypadku innych żądlących owadów. Jest to bardzo skuteczny program, który może zapobiegać przyszłym reakcjom alergicznym na użądlenia mrówek ognistych.